Pierwsza wizyta u psychologa dziecięcego rozpoczyna się od dokonania wywiadu psychologicznego dotyczącego sytuacji rodzinnej, przedszkolnej/szkolnej dziecka, stanu zdrowia i zauważonych trudności. Następnie przychodzi czas na obserwację dziecka.
W zależności od wieku w czasie proponowanych zabaw oraz modelowania zachowań, psycholog dziecięcy ma możliwość dokonania wstępnej analizy problemu.
O zaburzeniu zachowania mówimy wówczas, gdy zachowanie nieadekwatne do sytuacji staje się regułą. Są to następujące kryteria:
– nieadekwatność (nieracjonalność, nieuwzględnienie indywidualnych ech sytuacji),
– sztywność reakcji (prezentowanie pewnego stereotypu zachowania, reagowanie wobec innych w sposób prowokacyjny i agresywny),
– szkodliwość dla podmiotu i otoczenia (łamanie ogólnie przyjętych zasad społecznych wprawianie innych w konsternację, dezorganizacja przebiegu zajęć),
– obecność negatywnych emocji (lęk, nienawiść, wstyd, poczucie winy, zazdrość).
Zdarza się, że te zachowania są maskowane i trudno je zrozumieć, dopóki nie widzimy kontekstu, w jakim zostały ukształtowane. Właśnie dlatego pierwsza wizyta u psychologa dziecięcego jest tak ważna — pozwala ona na zebranie informacji, obserwację dziecka i rozpoczęcie procesu rozumienia jego potrzeb.
Psycholog dziecięcy oferuje terapię i wsparcie dla dziecka oraz konsultacje dla rodziców w celu zrozumienia potrzeb i emocjonalnego świata dziecka.
Add a Comment